Filmowe „Opowieści z Narnii” kręcono w kilku krajach świata, ale najbardziej wyjątkowe plenery znajdziesz w Polsce, Czechach, Nowej Zelandii i Australii. Wodospad Kamieńczyka, Błędne Skały, Zalew Siemianówka czy czeska Brama Pravčicka pozwalają dziś dosłownie wejść w kadr tej serii. Jeśli chcesz zaplanować własną wyprawę do Narnii, poznasz teraz najciekawsze lokalizacje i sprawdzone informacje, które ułatwią Ci podróż.
Gdzie kręcono „Opowieści z Narnii” w Polsce?
W 2005 i 2008 roku, kiedy powstawały kinowe „Opowieści z Narnii”, ekipa filmowa odwiedziła kilka regionów Polski. Szukano miejsc dzikich, mało przekształconych przez człowieka, o zimowym lub surowym charakterze. Reżyser Andrew Adamson i scenograf Grant Major przeglądali setki zdjęć z różnych kontynentów, a polskie krajobrazy – od Puszczy Białowieskiej po Karkonosze – bardzo szybko trafiły na krótką listę kandydatów.
Ostatecznie w naszym kraju powstały sceny do dwóch części serii. W „Lwie, czarownicy i starej szafie” wykorzystano Puszczę Białowieską i Zalew Siemianówka, a w „Księciu Kaspianie” – Błędne Skały w Górach Stołowych oraz Wodospad Kamieńczyka w Karkonoszach. Każde z tych miejsc odpowiadało innej odsłonie Narnii: od śnieżnej krainy wiecznej zimy po bardziej mroczny, skałkowy świat znany z drugiego filmu.
Wodospad Kamieńczyka – jak wygląda filmowa sceneria z „Księcia Kaspiana”?
Najczęściej wspominanym polskim plenerem Narnii jest Wodospad Kamieńczyka koło Szklarskiej Poręby. To najwyższy wodospad polskich Sudetów – ma 27 metrów wysokości i 3 kaskady, które spadają w wąski kanion zwany Kamieńczykowym Wąwozem. Strome, skalne ściany i wąska szczelina potoku stworzyły idealne tło dla ponurej, lecz pięknej Narnii z „Księcia Kaspiana”.
Ekipa Andrew Adamsona pracowała tu w lipcu 2007 roku. W filmie wodospad widzisz w scenie, gdy rodzeństwo Pevensie wędruje lasem i próbuj przejść wzdłuż kanionu w poszukiwaniu Aslana. Sam Kamieńczyk pojawia się w tle, lekko zamglony, ale nadaje kadrom charakter, który trudno pomylić z innym miejscem. Dla widza to kilka sekund, dla filmowców – skomplikowana logistycznie realizacja w obszarze chronionym przyrody.
Za środkową kaskadą ukryta jest Złota Jama, grota wykuta przez dawnych poszukiwaczy minerałów, tzw. Walończyków. To ona pokazuje, jak blisko stykają się tu historia człowieka i dzika natura. Filmowa ekipa musiała dokładnie uzgodnić z Karkonoskim Parkiem Narodowym sposób pracy przy wodospadzie, tak by nie naruszyć wrażliwego środowiska wąwozu.
Jak dojść do Wodospadu Kamieńczyka?
Szlak do Wodospadu Kamieńczyka jest stosunkowo krótki, ale oferuje sporo wrażeń. Dotarcie pieszo z okolicznych parkingów zajmuje od 30 do 45 minut, a na miejsce prowadzą trzy główne warianty trasy:
- droga leśna od parkingu i przystanku „Szklarska Poręba I Kamieńczyk” przy Szosie Czeskiej (około 30–40 minut marszu),
- czerwony szlak z centrum Szklarskiej Poręby – od parkingu przy skrzyżowaniu ul. Mickiewicza i Szosy Czeskiej (około 30 minut, odcinek jest modernizowany, powstaje wygodna trasa dla wózków i osób z niepełnosprawnością),
- czarny szlak spod dolnej stacji wyciągu na Szrenicę przy ul. Turystycznej (około 45 minut, kilka parkingów w okolicy).
Widok z górnego tarasu jest dostępny bezpłatnie i przez całą dobę. Wejście do Kamieńczykowego Wąwozu jest biletowane, działa w sezonie 2026 w godzinach 9:00–17:00, a na dole obowiązkowo zakładasz kask ochronny. Ścieżka prowadzi po mokrych, metalowych schodach i kratownicach zawieszonych nad potokiem, co dla wielu osób – zwłaszcza dzieci – jest najciekawszym fragmentem całej wyprawy.
Kamieńczyk zimą – kiedy Narnię czuć najmocniej?
Zimą tafla wody w Kamieńczyku zamarza i tworzy pionowe lodowe kurtyny. W mroźne dni cały wodospad wygląda jak naturalna rzeźba z lodu, a śnieg wokół tylko wzmacnia skojarzenia z królestwem Białej Czarownicy. Trasa jest wtedy śliska, podejście po kamienistej drodze bywa oblodzone, dlatego warto zabrać raczki i ciepłą odzież. Schronisko „Kamieńczyk” tuż nad progiem wodospadu pozwala ogrzać się i napić się herbaty po zejściu z wąwozu.
Wodospad Kamieńczyka to nie tylko najwyższy wodospad polskich Sudetów – to także realny kadr z „Księcia Kaspiana”, który możesz dziś zobaczyć niemal tak samo, jak widzieli go twórcy filmu.
Jakie inne polskie plenery Narnii warto odwiedzić?
Narnia w polskiej odsłonie nie kończy się w Karkonoszach. Filmowcy wykorzystali jeszcze kilka miejsc, które dziś tworzą naturalny „szlak Narnii”. Każde z nich oferuje inny typ krajobrazu, dzięki czemu łatwo zauważyć, jak różnorodna była filmowa kraina Lewisa.
Puszcza Białowieska i Zalew Siemianówka – pierwsze spotkanie z Narnią
Pierwsze ujęcia zimowej Narnii, które widzisz w „Lwie, czarownicy i starej szafie”, powstały w sercu Puszczy Białowieskiej. To tu, w pobliżu Białowieży, nakręcono szerokie kadry rodzeństwa Pevensie idącego przez zaśnieżony, dziki las. Zimą teren ten wyglądał jak świat bez śladów cywilizacji – dokładnie tego potrzebowała ekipa, by pokazać pierwsze wejście do magicznej krainy.
Sceny ucieczki przed sługami Białej Czarownicy realizowano natomiast nad Zalewem Siemianówka na skraju Puszczy Białowieskiej. Zamarznięty akwen zamieniono w filmową lodową równinę, po której poruszano się poduszkowcem, skuterami śnieżnymi i helikopterem. Cały teren na czas zdjęć zamknięto, by na lodzie nie pozostał ani jeden ślad przypadkowego wędkarza czy turysty.
Błędne Skały w Górach Stołowych – kamienny labirynt Łucji
Błędne Skały w Górach Stołowych stały się jednym z najważniejszych plenerów „Księcia Kaspiana”. To skalny labirynt z piaskowca, położony niedaleko Kudowy-Zdroju. Wąskie przejścia, ściany pokryte mchem i nieregularne formy skał idealnie pasowały do scen, w których bohaterowie przemierzają dzikie, skalne obszary Narnii.
Najbardziej zapamiętana przez widzów scena to ta, gdy brzozy rozstępują się przed Łucją i ukazują jej Aslana. Drzewa przyjechały tu z południa Europy, bo polskie okazy – jak wspominała Marianna Rowińska z Ozumi Films – uznano za zbyt masywne. Część szerokich kadrów labiryntu odtworzono później w studiu na podstawie fotografii, jednak to rzeczywiste ujęcia z Błędnych Skał nadały filmowi charakter, którego nie da się w pełni zreplikować komputerowo.
Gdzie jeszcze szukać Narnii poza Polską?
Choć Polska miała dla produkcji ogromne znaczenie, większość scen nakręcono poza naszym krajem. Reżyser Andrew Adamson musiał połączyć ze sobą bardzo różne krajobrazy – od mglistych lasów po surowe klify – by stworzyć spójny, lecz nie do końca realny świat. Dzięki temu fani serii mogą dziś planować podróże szlakiem Narnii na kilku kontynentach.
Czeska Szwajcaria – Brama Pravčicka i Wąwóz Edmunda
W północnych Czechach, w Parku Narodowym Czeska Szwajcaria, znajdziesz dwa miejsca szczególnie ważne dla drugiej części cyklu. Pierwsze to Brama Pravčicka26 metrów długości i 16 metrów wysokości, a jej masywny łuk stał się naturalną bramą do świata Narnii w „Księciu Kaspianie”. Na samą konstrukcję od lat nie wolno wchodzić, ale można stanąć pod nią lub oglądać ją z licznych punktów widokowych.
Drugi filmowy krajobraz to Wąwóz Edmunda. Ścieżka prowadzi tu wzdłuż wysokich – miejscami dochodzących do 150 metrów – skalnych ścian, a część trasy pokonuje się łodziami po rzece. Dalej szlak biegnie przez nieco spokojniejszy Dziki Wąwóz. Całość tworzy kombinację stromych ścian, gęstej zieleni i wąskich korytarzy, która na ekranie idealnie oddała klimat ponurej, lecz pociągającej Narnii.
Nowa Zelandia – plaże, wzgórza i bitwy Aslana
Duża część zdjęć do serii „Opowieści z Narnii” powstała w Nowej Zelandii, zwłaszcza w okolicach Auckland. Studia filmowe w tym mieście posłużyły do nagrania wielu scen z udziałem dziecięcych aktorów, bo polskie zimy okazały się dla nich zbyt mroźne. Twórcy nie zrezygnowali jednak z tamtejszych plenerów, których charakter widać szczególnie w szerokich, bitwnych kadrach.
Jeden z najbardziej rozpoznawalnych nowozelandzkich planów to Cathedral Cove na półwyspie Coromandel. To właśnie przez naturalny skalny tunel na tej plaży bohaterowie trafiają do Narnii w „Księciu Kaspianie”. Po obu stronach łuku rozciąga się szeroka, jasna plaża, a na horyzoncie wyróżnia się samotna skała Te Hoho, wymodelowana przez morskie fale. Kadr z „kamiennym okiem” na morze stał się jednym z wizualnych symboli całej serii.
Australia – „Podróż Wędrowca do Świtu”
Trzecia część filmowego cyklu, „Podróż Wędrowca do Świtu”, powstawała głównie w Australii, w stanie Queensland. Większość scen z pokładu tytułowego statku nagrano w plenerach nadmorskich – zwłaszcza w rejonie Cleveland Point, między zatokami Moreton Bay i Raby Bay. Właśnie tam zacumowano filmowy okręt i zbudowano fragment nabrzeża, dzięki czemu można było łączyć zdjęcia ze studia z autentycznym, oceanicznym tłem.
Nabrzeżne miasteczka wybrano ze względu na spokojną pogodę i niewielką liczbę turystów. Kolejne fragmenty portu przeniesiono do Doug Jennings Park, który w filmie „zagrał” miasto Narrowhaven. Jedyną lokalizacją poza Australią, wykorzystaną w tej części, była prywatna wulkaniczna wyspa White Island w Nowej Zelandii – jej surowe klify i dymiący krajobraz dopełniły atmosferę ostatniej wyprawy bohaterów.
Jedna seria filmowa, a w tle wodospady Karkonoszy, śniegi Puszczy Białowieskiej, skalne bramy Czech i plaże Nowej Zelandii – Narnia powstała z realnych miejsc, do których możesz dotrzeć sam.
Jak porównać najważniejsze lokalizacje Narnii?
Jeśli planujesz wycieczki śladami Narnii, przydaje się szybkie zestawienie najważniejszych miejsc. Pozwala to ocenić, które z nich odwiedzisz w pierwszej kolejności i jak połączyć je w jedną trasę:
| Lokalizacja | Charakter krajobrazu | Rola w filmach „Opowieści z Narnii” |
| Wodospad Kamieńczyka (Polska) | Wodospad 27 m, 3 kaskady, stromy wąwóz | Tło scen lasu i kanionu w „Księciu Kaspianie” |
| Błędne Skały (Polska) | Labirynt piaskowcowych skał w Górach Stołowych | Plener podróży bohaterów i wizji Aslana |
| Brama Pravčicka (Czechy) | Największa skalna brama w Europie, 26 x 16 m | Sceny Narnii w Parku Narodowym Czeska Szwajcaria |
Jak przygotować własną podróż śladami Narnii?
Wyjazd w miejsca, gdzie kręcono „Opowieści z Narnii”, najlepiej potraktować jak serię krótszych wypraw. Karkonosze i Góry Stołowe spokojnie połączysz w jednym, tygodniowym urlopie w Polsce. Puszcza Białowieska i Zalew Siemianówka dobrze sprawdzą się jako osobny weekend w klimacie zimowej Narnii. Czeska Szwajcaria to z kolei idealny cel 2–3 dniowego wyjazdu z bazą w Hřensku lub okolicy.
Podczas planowania tras warto śledzić aktualne komunikaty parków narodowych – zwłaszcza w przypadku Czeskiej Szwajcarii, gdzie po wielkim pożarze z 2022 roku część szlaków wciąż bywa okresowo zamykana. W Karkonoskim Parku Narodowym kluczowe są godziny wejścia do Kamieńczykowego Wąwozu i zakup biletów, bo w sezonie letnim przy wodospadzie tworzą się krótkie kolejki.
Narnia z ekranu to zlepek realnych miejsc – im lepiej znasz ich zasady zwiedzania dziś, tym łatwiej powtórzysz ścieżkę filmowej ekipy sprzed kilkunastu lat.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
W których krajach kręcono sceny do filmowych „Opowieści z Narnii” wymienione w artykule?
Zdjęcia realizowano m.in. w Polsce, Czechach, Nowej Zelandii i Australii.
Które polskie miejsca posłużyły jako plener dla pierwszych dwóch filmów?
Dla „Lwa, czarownicy i starej szafy” wykorzystano Puszczę Białowieską i Zalew Siemianówka, a dla „Księcia Kaspiana” – Błędne Skały i Wodospad Kamieńczyka.
Jakie są podstawowe cechy Wodospadu Kamieńczyka i jego rola w filmie?
To najwyższy wodospad sudecki o wysokości 27 m z trzema kaskadami, który w „Księciu Kaspianie” tworzy ponure tło lasu i kanionu.
Jak dojść do Wodospadu Kamieńczyka i ile trwa wędrówka z parkingu?
Do wodospadu prowadzą trzy główne szlaki i dojście zajmuje od około 30 do 45 minut w zależności od trasy.
Czy przy zwiedzaniu Kamieńczyka trzeba przestrzegać dodatkowych zasad lub opłat?
Wejście do wąwozu jest biletowane, górny taras dostępny za darmo przez całą dobę, a w sezonie obowiązuje zakup biletów i noszenie kasku przy zejściu, przy czym w 2026 czynne jest 9:00–17:00.
Jak zmienia się Wodospad Kamieńczyka zimą i co warto zabrać?
Zimą wodospad zamarza tworząc lodowe ściany, trasa bywa śliska, więc warto zabrać raczki i ciepłe ubranie; tuż nad progiem jest schronisko, gdzie można się ogrzać.
Jakie inne zagraniczne lokalizacje są ważne dla filmów Narnii?
W Czechach kluczowa jest Brama Pravčicka i Wąwóz Edmunda, w Nowej Zelandii m.in. Cathedral Cove, a część „Podróży Wędrowca do Świtu” kręcono w Australii, głównie w Queensland.
Na ile dni zaplanować zwiedzanie polskich plenerów Narnii według artykułu?
Karkonosze z Górami Stołowymi łatwo połączyć w tygodniowy wyjazd, Puszczę Białowieską z Zalewem Siemianówka warto odwiedzić w weekend, a Czeską Szwajcarię zaplanować na 2–3 dni.
